Arsimi përfaqëson një mekanizëm themelor të zhvillimit individual, integrimit social dhe mobilitetit ekonomik. Megjithatë, për qytetarët LGBTQI në Shqipëri, përvoja arsimore shpesh shoqërohet me diskriminim, bullizim, mungesë mbështetjeje institucionale dhe barriera socio-ekonomike.
Këta faktorë ndikojnë drejtpërdrejt në mirëqenien psikologjike, si dhe në aksesin, vazhdimësinë dhe përfundimin e arsimit. Ky studim analizon barrierat strukturore me të cilat përballen qytetarët LGBTQI në sistemin arsimor shqiptar, në nivel parauniversitar dhe universitar.
Studimi synon të identifikojë modelet e përjashtimit dhe boshllëqet institucionale që kontribuojnë në riprodhimin e pabarazive arsimore.
“Nxënësit e tjerë më bënin komente fyese dhe më tallnin aq shumë, saqë në një moment thashë me vete ‘jo, nuk mundem më.”
“Ndryshimet në institucione si universiteti janë të pavlera dhe thjesht performative për sa kohë që personat trans nuk kanë akses tek dinjiteti i ekzistencës ligjore dhe ndihma mjekësore e nevojshme.”
Ky studim synon të kontribuojë në zhvillimin e politikave dhe praktikave arsimore më gjithëpërfshirëse, të bazuara në të drejtat e njeriut dhe të ndjeshme ndaj diversitetit.